Współczynnik podobieństwa 1
Pierwszy współczynnik odpowiada na pytanie, jaka część tekstu pokrywa się ze źródłami. Program zlicza słowa, które znalazły odpowiedniki w innych tekstach, i porównuje je z liczbą wszystkich słów w pracy. Wynik jest podsumowaniem całości i dobrze pokazuje skalę zgodności.
Ma jednak słaby punkt. Rozproszone, krótkie dopasowania, na przykład typowe zwroty fachowe, mogą dać podobną liczbę jak jeden przepisany akapit. Dlatego współczynnik 1 służy do wstępnej oceny, a nie do ostatecznej decyzji.
Współczynnik podobieństwa 2
Drugi współczynnik opisuje, jak długie są pojedyncze, nieprzerwane fragmenty zgodne ze źródłami. Długi ciąg słów zgodny z cudzym tekstem trudno tłumaczyć przypadkiem, więc ta liczba mocniej wskazuje miejsca wymagające wyjaśnienia. Praca z niską wartością pierwszego współczynnika może mieć wysoką drugiego, jeśli zawiera jeden obszerny, nieoznaczony cytat.
Elementy, które nie są naruszeniem
Do zgodności wchodzą często cytaty z przypisem, spis literatury, tytuły dokumentów, nazwy własne i definicje ustawowe. Gdy raport pokazuje je jako zgodne, nie oznacza to błędu autora. Ważne, żeby cytat był w cudzysłowie lub wydzielony, a źródło wskazane.
Wzorce w jednej dziedzinie
Prace z prawa, medycyny czy informatyki zawierają stałe frazy i terminy. Krótkie zgodności w takich tekstach są naturalne. Warto zwrócić uwagę na ich długość i rozmieszczenie, a nie tylko na sumę.
Od liczby do fragmentu
Zacznij od obu współczynników, ale nie kończ na nich. W SprawdzPrace kliknij Pokaż cały raport i przejdź przez zaznaczone fragmenty. Przy każdym widzisz adres źródła, więc sprawdzasz, czy zgodność to cytat, czy przepisany tekst. Taki sposób czytania opisujemy też na stronie jak to działa.
Zestaw liczby z regulaminem
Dopuszczalne wartości ustala uczelnia lub szkoła. Zapoznaj się z jej zasadami i nie opieraj się na liczbach z forów. Więcej o tym, kto i jak ustala te progi, piszemy w tekście o dopuszczalnych wynikach antyplagiatu.
Porównaj z innymi pracami
W klasie lub na roku warto zestawić pracę z pozostałymi. Dwie prace z bardzo podobnym zestawem zgodności mogą mieć wspólne źródło albo być częściowo skopiowane od siebie. Funkcja porównania prac w klasie pokazuje takie pary obok siebie, a opis znajdziesz w zakładce funkcje.
Nie mówią o autorstwie
Współczynniki dotyczą zgodności ze źródłami. Nie odpowiadają na pytanie, czy tekst napisał człowiek, czy powstał z pomocą modelu językowego. W tym celu używa się detektora AI, który podaje prawdopodobieństwo i uzasadnienie, a nie wyrok.
Nie mówią o jakości
Praca może mieć dobre wskaźniki i niewiele wnosić. Ocena merytoryczna odbywa się według kryteriów, na przykład kryteriów egzaminacyjnych, i jest odrębnym krokiem.
Czym różni się współczynnik podobieństwa 1 od 2
Pierwszy opisuje udział zgodnych słów w całej pracy, drugi długość najdłuższych ciągłych dopasowań. Razem dają pełniejszy obraz niż każdy z osobna.
Który współczynnik jest ważniejszy
Zależy to od zasad placówki. Jedne zwracają uwagę na sumę, inne na długie fragmenty. Dobrą praktyką jest oglądanie obu oraz samych zaznaczeń w tekście.
Czy niski współczynnik chroni przed zarzutem plagiatu
Nie. Jeden długi, nieoznaczony fragment może wystarczyć do rozmowy z autorem, nawet gdy ogólna liczba jest niska.
Czy wskaźniki zawsze są takie same w różnych systemach
Nie. Różne systemy mają różne zbiory źródeł i różne sposoby liczenia, więc wyniki mogą się różnić. Dlatego zawsze sięgaj po zasady, które obowiązują w twojej placówce.
Podsumowanie dla czytającego raport
Obie liczby warto traktować jak spis treści raportu. Współczynnik 1 mówi, ile jest zgodności, współczynnik 2 mówi, jak długie są największe z nich, a zaznaczenia w tekście pokazują, czego dotyczą. Dopiero połączenie tych trzech informacji daje obraz pracy. Zapisz wnioski z oglądania raportu razem z zasadami placówki i wróć do nich, gdy autor poprosi o wyjaśnienie decyzji. Dzięki temu ocena jest powtarzalna i zrozumiała dla obu stron.